| تبليغات | X |
|
گاهي از پروانه ها يادي كنيم كاش بخشي از زمان خويش را وقف قسمت كردن شادي كنيم كاش وقتي اسمان باراني است از زلال چشمهايش تر شويم وقت پاييز از هجوم دست باد كاش مثل پروانه ها پر پر شويم كاش وقتي چشمهايي ابري اند به خود اييم و سپس كاري كنيم از نگاه زرد گلدانهايمان كاش با رغبت پرستاري كنيم كاش دلتنگ شقايق ها شويم به نگاه سرخشان عادت كنيم كاش شب وقتي كه تنها مي شويم با خداي رازها خلوت كنيم كاش گاهي در مسير زندگي باري از دوش نگاهي كم كنيم فاصله هاي ميان خويش را با خطوط دوستي مبهم كنيم كاش با چشمانمان عهدي كنيم وقتي از اين جا به دريا مي رويم جاي بازي با صداي موجها رودهاي ابيش را بشنويم كاش مثل اب، مثل چشمه سار گونه نيلوفري را تر كنيم ما همه روزي از اين جا مي رويم كاش اين پرواز را باور كنيم كاش با حرفي كه چندان سبز نيست قلبهاي نقره اي را نشكنيم كاش هر شب با دو جرعه نور ماه چشمهاي خفته را زنگي زنيم كاش بين ساكنان شهر عشق ردپاي خويش را پيدا كنيم كاش با الهام از وجدان خويش يك گره از كار دلها وا كنيم كاش رسم دوستي را ساده تر مهربانتر، اسماني تر كنيم كاش در نقاشي ديدارمان شوقها را ارغواني تر كنيم كاش اشكي قلبمان را بشكند با نگاه خسته اي ويران شويم كاش وقتي ارزويي مي كنيم از دل شفافمان هم رد شود مرغ امين هم از انجا بگذرد حرفهاي قلبمان را بشنود
|
About
تقدیم Archivesتیر 1388خرداد 1388 اردیبهشت 1388 فروردین 1388 اسفند 1387 بهمن 1387 دی 1387 آبان 1387 شهریور 1387 مرداد 1387 تیر 1387 مهر 1386 شهریور 1386 مرداد 1386 خرداد 1386 اردیبهشت 1386 فروردین 1386 اسفند 1385 بهمن 1385 SpecificLinkDump
دوستانه |
