| تبليغات | X |
|
اي آفتاب به شب مبتلا خدا حافظ غريب واره دير آشنا خدا حافظ به قله ات نرسانيد بخت کوتاهم بلند پايه بالا بلا خدا حافظ تو ابتداي خوش ماجراي من بودي اي انتهاي بد ماجرا خدا حافظ به بسترت نرسيدند کوزه هاي عطش سراب تفته چشمه نما خدا حافظ « ميان ماندن و رفتن درنگ مي کشدم » بگو سلام بگويم - و يا خدا حافظ – قبول مي كنم از چشمهاي معصومت كه بي گناه تريني ولي خداحافظ اگر چه با تو سرشتند سرنوشت مرا ولي براي هميشه تو را خدا حافظ من قوی تر از آنم که از دوری بمیرم آبی تر از آنم که بیرنگ بمیرم از شیشه نبودم که با سنگ بمیرم من آمده بودم که تا مرز رسیدن همراه تو فرسنگ به فرسنگ بمیرم تقصیر کسی نیست که این گونه غریبم شاید که خدا خواست که دلتنگ بمیرم
بالاخره اومدم ديروز كنكور دادم دل من دیر زمانی ست که می پندارد دوستی نیز گلی ست... مثل نیلوفر و ناز ساقه ترد ظریفی دارد بی گمان سنگ دل است آن که روا می دارد جان این ساقه نازک را دانسته بیازارد... ارام باش دخترك قصه هاي من وقتي كسي براي تو اشكي نريخته وقتي سوار سبز تو يك روز ناگهان از قصر شيشه اي نگاهت گريخته ارام باش قصه به اخر رسيده است ديگر كدام جاده تو را داد مي كشد؟ جز چشم اشكبار تو اي دختر نجيب اينجا كدام پنجره فرياد مي كشد؟ داري تو از تمام خودت دست مي كشي وقتي جهان خاطره هايت جهنم است وقتي كه ارمغان همان روزهاي سبز حالا طنين فاصله هايي پر از غم است از ارتفاع گيج همين سرنوشت پست داري به سمت هيچ سرازير ميشوي يك روز چشم نازخودت را كه وا كني مي بيني از تمام خودت سير ميشوي ارام باش دخترك قصه هاي من وقتي كسي براي تو اشكي نريخته وقتي سوار سبز تو يك روز ناگهان از قصر شيشه اي نگاهت گريخته دلمان خوش است که مي نويسيم و ديگران مي خوانند و عده اي مي گويند : آه چه زيبا من آن موجم که آرامش ندارم به آسانی سر سازش ندارم هميشه در گريز و در گذارم نمی مانم به يکجا بی قرارم سفر يعنی من و گستاخی من هميشه رفتن و هرگز نماندن هزاران ساحل و ناديده ديدن به پرسش های بی پاسخ رسيدن بدرود
|
About
تقدیم Archivesتیر 1388خرداد 1388 اردیبهشت 1388 فروردین 1388 اسفند 1387 بهمن 1387 دی 1387 آبان 1387 شهریور 1387 مرداد 1387 تیر 1387 مهر 1386 شهریور 1386 مرداد 1386 خرداد 1386 اردیبهشت 1386 فروردین 1386 اسفند 1385 بهمن 1385 SpecificLinkDump
دوستانه |
سلام 
