کسی از پشت یاس ها عاشقم شده٬اما من تو را بهانه می کنم .
کسی چشم هایم را می پرستد و من از تندیس نگاه تو نقاشی می کنم و
به پنجره اتاقم می چسبانم.
کسی برای من تا صبح بی تابی می کند و من برای شبنم چشمم دلیل
بیهوده می آورم و می گویم:اشک گلهاست.
کسی آن طرف شب صدایم می کند و من چشم هایم را می بندم و به
رویای با تو بودن می اندیشم.
باور کن اگر دیر کنی٬اگر زودتر سراغ این تنهایی هایم نیایی٬خود را با بوی
یاس ها سر گرم می کنم٬تمام نقاشی ها راپاره می کنم و این بار برای
نیامدنت گریه نمی کنم.
باور کن..
پس کمی از آسمانت را به من ببخش و ستاره برایم بچین.
شاید قول دادم که همچنان عاشقت بمانم!
